Δευτέρα, 29 Μαρτίου 2010

"Η Κυριακή των Παπουτσιών": φωτογραφικό υλικό (2/3)

Μέρος 2ο: Φωτογραφικά στιγμιότυπα από την παράσταση, με το έργο του φωτογράφου ημιτελές, λόγω ...μπαταρίας!
Η Συντονίστρια χαιρετίζει και παρουσιάζει...



Το σκηνικό, ο ακάλυπτος με τα παπούτσια



Οι ήρωες της παράστασης




Χορευτικές φιγούρες



Οι ήρωες σε ...δράση


Κάπου εδώ η μηχανή μας πρόδωσε. Η μπαταρία εκφορτίστηκε και ο φωτογράφος μας απεχώρησε αφήνοντας μισοτελειωμένο το έργο. Ζητάμε συγγνώμη για τούτη την αστοχία. Ελπίζουμε πως οι φωτογραφίες που προλάβαμε να φωτογραφήσουμε είναι αντιπροσωπευτικές.

Όλο το φωτογραφικό υλικό από την παράσταση, βρίσκεται αποθηκευμένο και έτοιμο για μεταφόρτωση, στο Ηλεκτρονικό Λεύκωμα του ιστολογίου και μπορείτε να τις δείτε απλά, ξεκούραστα με ένα ...κλικ!

Κυριακή, 28 Μαρτίου 2010

"Η Κυριακή των Παπουτσιών": Παρουσίαση (1/3)

Η Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου είναι η ετήσια γιορτή της διεθνούς θεατρικής κοινότητας, από το 1961, όταν πρωτοεμφανίσθηκε με πρωτοβουλία του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου. Εορτάζεται κάθε χρόνο στις 27 Μαρτίου με θεατρικά δρώμενα και άλλες συναφείς με το θέατρο εκδηλώσεις, που διοργανώνονται από τα εθνικά τμήματα του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου, μιας Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης που συνενώνει τους επαγγελματίες του θεάτρου και συνεργάζεται στενά με την UNESCO. Το σχολείο μας, τίμησε και φέτος αυτήν την Ημέρα.
Η «Κυριακή των Παπουτσιών» παίχτηκε το Σάββατο 27 Μαρτίου 2010, στο αμφιθέατρο του 6ου Λυκείου Λάρισας από του μαθητές του 2ου Λυκείου Λάρισας. Μήπως τα μπέρδεψα; Για να δω την πρόσκληση. Α όχι, καλά τα είπα.



Μέγα το πλήθος -των θεατών- μέγα το πάθος –των μαθητών-ηθοποιών αλλά και των χειροκροτημάτων. Το αμφιθέατρο δεν ήταν αρκετό για να μας χωρέσει, μαθητές, γονείς και συγγενείς των ηθοποιών, φίλων τους και επίσημων προσκεκλημένων. Επιστρατεύτηκαν σχολικά καθίσματα για να τοποθετηθούν στους διαδρόμους, κάτω από τη σκηνή, περιμετρικά της αίθουσας. Πολλοί οι όρθιοι ενώ αρκετοί έμειναν εκτός. Ίσως την επόμενη φορά, θα πρέπει να δοθεί μία παράσταση για τους μαθητές και άλλη μία για το κοινό.


Λίγα λόγια για το έργο, που διαδραματίζεται στον ακάλυπτο χώρο κάποιων πολυκατοικιών (που στην παράσταση βρίσκεται στη σκηνή του θεάτρου), κάπου στο κέντρο της Αθήνας. Εκεί συνωστίζονται ένοικοι, πεταμένα παπούτσια των ενοίκων, χαμένα όνειρα. Εκεί μπορούν να μαλώσουν, να βριστούν, να φωνάξουν, να τραγουδήσουν, να χορέψουν, να ονειροπολήσουν.. Η βαριά καθημερινότητα των ενοίκων, τους έχει σκοτώσει την ελπίδα τους για κάτι καλύτερο, τα όνειρά τους, την πιθανότητα να ζήσουν έστω και ένα λεπτό ευτυχισμένοι και πλήρεις. Περιμένουν την Κυριακή που κανόνισαν να κάνουν όλοι εκκαθάριση του ακάλυπτου, αλλά εν τω μεταξύ, αποφασίζουν να …εκκαθαρίσουν τις ζωές τους από λανθασμένες επιλογές, υποκριτικές σχέσεις και χρόνια καταπίεση. Τις μέρες τους παρακολουθεί μια …μύγα, που ως ουδέτερος παρατηρητής επεμβαίνει κατά διαστήματα με καίριες παρατηρήσεις και ετοιμάζει την διατριβή της πάνω στους ανθρώπους. Τα υπόλοιπα …διαδραματίστηκαν επί της οθόνης, επί σκηνής για να ακριβολογώ!
Ας παρουσιάσουμε τους ήρωες
(με μικρά σχόλια από κάποιον ...άσχετο κριτικό θεάτρου)


Ηλίας (Βασίλης Σφυρής): 45ρης, παντρεμένος, με οικονομικά προβλήματα, κόρη και ερωμένη, θέλει να φύγει αλλά πάντα μένει… Εξαιρετική η ερμηνεία του, εξαιρετικός και στο μονόλογο, χάρισε γέλιο, ικανοποίησε στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Περίανδρος (Χρήστος Τσικρικάς): κολλητός του Ηλία, με ανάλογη κατάσταση και καταπίεση, με τον οποίο μοιράζονται προβλήματα και όνειρα φυγής. Εξαιρετική και η δικιά του ερμηνεία ως συμπρωταγωνιστή, με πολλούς διαλόγους με τον Ηλία, απετέλεσαν ένα ...ακτύπητο δίδυμο!

Μερόπη (Μαρία Τσιώτα) και Σαλώμη (Βάσω Λαχανά): οι γυναίκες του Ηλία και του Περίανδρου, που τους τυραννούν αλλά και τυραννιούνται. Γκρινιάρα η πρώτη, βοηθούσης και της μάνας της, δήθεν …Μαρία Κάλλας η δεύτερη. Οι ερμηνείες τους, βοήθησαν στο να αναδυθούν τα ...προβλήματα των συζύγων τους.

Άσπα (Μαριάννα Χρήστου): η κόρη του Ηλία, φοιτήτρια και επαναστάτρια. Η μεγάλη αγάπη του πατέρα της και η φωνή της συνείδησής του. Μικρή η συμμετοχή της με το ρόλο αυτό (συμμετείχε και σε άλλο ρόλο).

Τόνια (Κωνσταντίνα Μπαρλαγιάννη): η ερωμένη του Ηλία που τον διεκδικεί χρόνια αλλά στο μεταξύ …παρηγοριέται και με άλλους. Η κλασσική ...ερωμένη, σε ...δεύτερο φόντο, ήταν πειστική στο ρόλο της.

Σωτήρης (Κώστας Ζιούλης): αδιόριστος δάσκαλος, δουλεύει σε συνεργείο και αγαπά την Άσπα. Μικρός ο ρόλος του, ενεργή όμως η συμμετοχή του και με ...πάθος στα χορευτικά.

Φρόσω (Αγγελική Φλώρου): ξεπεσμένη μεγαλοαστή, γεροντοκόρη, ευαίσθητη αλλά …στον κόσμο της. Εξαιρετική στο ρόλο της, έπεισε για το ...μικροαστικού της καταγωγής της και του ...πέρα βρέχει!

Σταμάτα (Μαρία Φιτσοπούλου): φίλη της Φρόσως, κουτσομπολεύουν και ελέγχουν τα πάντα όταν δεν παρακολουθούν μετά μανίας τηλεόραση.

Στυλιανός (Βασίλης Τουραλιάς): παλεύει να μάθει προπαίδεια στο ανεπίδεκτο μαθήσεως βλαστάρι του. Μαζί με τον Σπύρο, δευτερεύοντες οι ρόλοι τους, έδωσαν ...κίνηση στον ακάλυπτο αλλά χάρισαν και γέλιο στους θεατές.

Σπύρος (Βασίλης Δέλλας): ο γιος του Στυλιανού που δυσκολεύεται πολύ στην προπαίδεια.

Πέτρος (Θεόφιλος Τσιάλτας) και Νατάσσα (Μαριάννα Χρήστου): νεαρό ζευγαράκι που ψάχνει τον έρωτα και τα όριά του στη σημερινή εποχή της σύγχυσης. Συμμετοχή με μικρό ρόλο τον οποίον υποδύθηκαν εκπληκτικά, ιδιαίτερα η ...μπριόζα Νατάσσα με τα σκερτσάκια και τη τσαχπινιά της.

Μύγα (Γιώργος Μπούντας): παρακολουθεί όλους αυτούς, ελέγχει και σχολιάζει. Τα σχόλιά του καυστικά, περιορισμένη η συμμετοχή του (ίσως έγινε περικοπή από το αρχικό σενάριο).

Τις χορογραφίες δίδαξε η Φαίη Σούκου. Οι ηθοποιοί εκτέλεσαν πιστά τα όσα τους δίδαξε και έδειξαν με εξαιρετικό τρόπο τις χορευτικές τους ικανότητες. Αναγκαία αποδείχθηκε η συμμετοχή της.

Τα σκηνικά, απλά και λιτά ανέδειξαν του τι συμβαίνει συνήθως στους κοινόχρηστους χώρους πολυκατοικιών, επιμελήθηκαν οι Δημήτρης Νατούδης και Κώστα Ταμβακάς.

Στον ήχο και το φωτισμό ήταν ο Φάνης Ζαδές.

Την όλη παράσταση επιμελήθηκε και συντόνισε η καθηγήτρια-φιλόλογος του 2ου Λυκείου, κα Κλαίρη Βαλσαμοπούλου, στην οποίαν αξίζουν θερμά συγχαρητήρια.



Εν κατακλείδι, η παράσταση των νεαρών ηθοποιών ευχαρίστησε το κοινό χαρίζοντας γέλιο, οι ίδιοι εξέπληξαν με την υποκριτική τους, το τρακ δεν τους κατέλαβε και με αυτοπεποίθηση ανέδειξαν τους ρόλους τους, τη φτωχή και μίζερη, πολλάκις, καθημερινότητά μας. Η μεγάλη διάρκεια της παράστασης ίσως κούρασε. Μια περικοπή του σεναρίου θα ήταν, ίσως, χρήσιμη. Πολύ έξυπνη η εισαγωγή-παρουσίαση των συντελεστών της παράστασης. Με φωτογραφίες τους ...πριν -από τα παιδικά χρόνια- και ...σήμερα -πρόσφατες φωτογραφίες. Η μουσική υπόκρουση αρκετά καλή και η χορογραφία, που για πρώτη φορά επιχειρήθηκε και παρουσιάστηκε, άφησε τις άριστες των εντυπώσεων, ...ξεσηκώνοντας το νεανικό κοινό. Τα σκηνικά όμορφα, λιτά. Περισσότερα ...άχρηστα ή ...σκουπίδια στη σκηνή, ίσως θα περιέγραφαν πειστικότερα τη σημερινή κατάσταση των ακάλυπτων χώρων των πολυκατοικιών. Τα πολλά άχρηστα χρησιμοποιημένα παπούτσια των ενοίκων, έδιναν το στίγμα της παράστασης. Τελικά το 2ο Λύκειο Λάρισας, γράφει Ιστορία και στις θεατρικές παραστάσεις!

Έγραψαν για τη δική μας παράσταση: http://www.artfools.gr/?p=14420

Έγραψαν για την παράσταση:

«Κάθομαι και σκέφτομαι τι έφταιξε, και στο μόνο που καταλήγω είναι αυτά τα μη, το κεφάλι μου έχει μόνο ένα μη μέσα, μη από το σπίτι, μη από το σχολείο, μη από την εκκλησία, μη μη, λες κι η ζωή είναι ένα κινέζικο βάζο που το παίρνει ο κάθε άνθρωπος και πρέπει να φτάσει, σ΄ όποια ηλικία φτάσει, και να ακουμπήσει το βάζο νικητής.» Απ' το μονόλογο του ήρωα στην Κυριακή των παπουτσιών. Ένα κείμενο ξεκαρδιστικό αλλά και δηκτικό, τραγικά ειρωνικό, να ισορροπεί ανάμεσα στην κωμωδία αλλά και στο δράμα της εποχής μας, που σε κάνει να ξεκαρδίζεσαι αλλά και να σκέφτεσαι. Κάποιοι ίσως αποφασίσουν να ξεκινήσουν απ' την αρχή διαβάζοντας την Κυριακή των Παπουτσιών γιατί «τη ζωή μου μηδενίζω πάει να πει πως ξαναρχίζω

Φωτογραφίες από τη θεατρική παράσταση σε επόμενη ανάρτηση!

Τι λένε για το 2

"Όπως και να το κάνουμε, αν φέρουμε την σύγκριση σε ποδοσφαιρικά κριτήρια, αν το 1o Λύκειο αντιστοιχεί στην Ρεάλ Μαδρίτης, το 2ο Λύκειο είναι η Μπαρτσελόνα, με ότι κι αν σημαίνει ο σύλλογος αυτός για την Καταλονία, σε σχέση με την βασιλική Ρεάλ. Ήσασταν το Λύκειο του λαού κι αυτό, πώς να το κάνουμε, γοητεύει”.

Ρήση απόφοιτου του 1981 του 1ου Λυκείου

Το ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ μας

- Ένας ιστοχώρος για ένα διαρκή διάλογο -χωρίς επίλογο- από …μηδενικής βάσης. Ένας ιστοχώρο όπου, μαθητές και καθηγητές, δια-λογιζόμαστε, συλ-λογιζόμαστε, ανα-λογιζόμαστε. Ένας ιστοχώρος συνάντησης και ανταλλαγής απόψεων, ιδεών και προτάσεων, για ενημέρωση, πληροφόρηση, κατά της παρα-πληροφόρησης.
- Συν-διαλεγόμαστε, Συμ-μετέχουμε, Συν-εργαζόμαστε και αποκτούμε τη δυνατότητα και ικανότητα να οσφραινόμαστε …χρώματα, να γευόμαστε …χάδια, ν’ αφουγκραζόμαστε …αρώματα, να βλέπουμε …νοστιμιές, ν’ αγγίζουμε …ήχους.
- Γιατί, θεωρούμε πως χρήσιμον είναι να παρατηρεί κανείς τη λεπτομέρεια μέσα στην ολότητα, να ξεχωρίζει τη γοητεία μέσα στην ασχήμια, να προτιμά την ομορφιά από τη χρησιμότητα, τη χάρη από την αποτελεσματικότητα.
- Δρω γιατί Aντιδρώ, Μετέχω και Συμμετέχω είναι το σύνθημά μας.

'Ιτε παίδες. Γράφουμε, Ανα-γράφουμε, Συγ-γράφουμε και αποστέλλουμε το δικό μας κείμενο, στην ηλεκτρονική διεύθυνση: 2genlyklar@gmail.com, για δημοσίευση.