Σάββατο, 15 Μαΐου 2010

Κάτι από τα παλιά

Πέρσι στις 24-25 Ιανουαρίου του 2009 οι μαθητές των τριών τάξεων της θεωρητικής κατεύθυνσης της Γ΄Λυκείου του σχολείου μας, επισκέφτηκαν την Αθήνα (όπως αναφέρθηκε και σε προηγούμενη ανάρτηση). Ανάμεσα στις άλλες επισκέψεις που πραγματοποιήθηκαν στην πρωτεύουσα δεν αμελήθηκε ο κύριος σκοπός αυτής της εκπαιδευτικής εκδρομής που ήταν η παρακολούθηση του θεατρικού έργου "Το αμάρτημα της Μητρός μου" από όλη τη θεωρητική κατεύθυνση ...
"Το αμάρτημα της μητρός μου" είναι ένα έργο του Γεώργιου Βιζυηνού και περιλαμβάνεται στην ύλη του μαθήματος της Λογοτεχνίας για τις Πανελλαδικές εξετάσεις... Έτσι λοιπόν, ήταν μια καλή ευκαιρία να "ζωντανέψει" το κείμενο του βιβλίου με αυτήν την παράσταση.

Το Σάββατο 24 Ιανουαρίου οι καθηγητές- συνοδοί μας, κα Αμπαριάν, κα Μότσια, κα Βαλσαμοπούλου και κ. Σχίζας, μας οδήγησαν στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν- Υπόγειο στην οδό Πεσμαζόγλου 5.
Το έργο του Βιζυηνού σε σκηνοθεσία Κωστή Καπελώνη και με τον Ηλία Λογοθέτη στον πρωταγωνιστικό ρόλο, μας μεταλαμπάδευσε όλα τα συναισθήματα που ένιωθε ο συγγραφέας- αφηγητής. Νιώσαμε δέος και πόνο, φόβο και αγωνία όπως κι ο "Γιωργής". Συγκινηθήκαμε με τις θυσίες και το δράμα της Μάνας και αισθανθήκαμε την ίδια οργή με τους τραγικούς ήρωες... Χαμογελάσαμε και νιώσαμε κάθε νότα και κάθε λέξη που ακούστηκε εκείνο το βράδυ! Μια παράσταση που θα μείνει ανεξίτηλη στο νου και την καρδιά μας...

Οι συντελεστές της παράστασης ήταν όπως προαναφέρθηκε ο Ηλίας Λογοθέτης στο ρόλο του "Γιωργή".
Η Ζαχαρή Μαρία στο ρόλο της "Μάνας".
Η Οικονόμου-Βαμβακά Εύα στο ρόλο της "Αννιώς" (της δεύτερης Αννιώς).
Ο Βελέτζας Κώστας, ο Κλαδης Διονύσης, ο Χατζηδημητρίου Ορφέας, η Παπακωνσταντίνου Βάλια.

Στη σκηνοθεσία ο Κώστας Καπελώνης, στη σκηνογραφία ο Νίκος Αλεξίου και στη μουσική επιμέλεια ο Σταύρος Σιόλας.

Οι ερμηνείες από τους εμπειρότερους αλλά και νέους ηθοποιούς ήταν εκπληκτικές! Τα συναισθήματα απλώθηκαν στη σκηνή από την πρώτη κιόλας φράση....
Ο κ. Λογοθέτης και η κα Ζαχαρή συνθέτουν ολοκληρωτικά τους κεντρικούς ήρωες και απεικονίζουν την ψυχοσύνθεσή τους και το ήθος τους όπως ο Βιζυηνός μας αφηγείται..
Μια παράσταση λιτή μα τόσο πλούσια...

Στο τέλος της παράστασης οι μαθητές του 2ου είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε με τον κύριο Λογοθέτη ο οποίος ήταν ευγενέστατος και πρόθυμος να απαντήσει σε όλες μας τις ερωτήσεις... Μας μίλησε για το θέατρο και την ευτυχία που του προσφέρει. Μας συμβούλεψε και μοιράστηκε μαζί μας άλλες επαγγελματικές του εμπειρίες. Τέλος, μας ευχαρίστησε συγκινημένος αφού είχαμε έρθει από τόσο μακριά για να παρακολουθήσουμε την παράσταση.
Το χειροκρότημά μας έμοιαζε τόσο λίγο......

Τέλος, πρέπει να ευχαριστήσουμε τους συνοδούς μας και τον Διευθυντή μας κύριο Θανάση Παπαθανασίου, που μας έδωσαν την ευκαιρία με αυτήν την εκδρομή να βρεθούμε λίγο πιο κοντά στην τέχνη αλλά και τον πολιτισμό...

Λίγα λόγια για τον Γεώργιο Βιζυηνό (όπως αντλήθηκαν από το διαδίκτυο):
"Γεννήθηκε στη Βιζύη (ή Βιζώ) της Ανατολικής Θράκης το 1849, γιος πολύ φτωχικής οικογένειας.Το 1872 γίνεται ιεροσπουδαστής στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, όπου το 1873 δημοσιεύει και την πρώτη του ποιητική συλλογή (Ποιητικά Πρωτόλεια).Μέχρι το 1884, ο Βιζυηνός επισκέπτεται το Παρίσι (1882) όπου γνωρίζει τον Δημήτριο Βικέλα, τον Marquis Queux de Saint-Hilaire και την Juliette Lamber-Adam και το Λονδίνο, 1883, όπου σχετίζεται με τον πρεσβευτή Πέτρο Βράιλα Αρμένη. Παράλληλα, δημοσιεύει την ποιητική συλλογή Ατθίδες Αύραι.Την ίδια χρονιά (1883), δημοσιεύεται στην Εστία το πρώτο μεγάλο διήγημά του Μεταξύ Πειραιώς και Νεαπόλεως και το Ποίος ήτο ο φονεύς του αδερφού μου. Το 1884, λόγω του θανάτου του προστάτη του Ζαρίφη, υποχρεώνεται να επιστρέψει στην Αθήνα και διορίζεται καθηγητής σε γυμνάσιο.
Ένα χρόνο αργότερα, εκλέγεται υφηγητής φιλοσοφίας με την διατριβή του Η φιλοσοφία του καλού παρά Πλωτίνω. Παράλληλα δημοσιεύοντια τα διηγήματά του Αι συνέπεια της παλαιάς ιστορίας και Το μόνον της ζωής του ταξείδιον. Εκείνη την εποχή αρχίζει να ασχολείται με ένα μεταλείο στο Σαμάκοβο. Το 1886 γράφει το Μοσκώβ Σελήμ. Το 1892 προσβάλλεται από φρενική νόσο και καταλήγει έγκλειστος στο Δρομοκαΐτειο. Ύστερα από τέσσερα χρόνια εγκλεισμού, πεθαίνει τον Απρίλιο του 1896. Στα διηγήματά του ανήκουν τα ακόλουθα:
* Το αμάρτημα της μητρός μου (1883)
* Μεταξύ Πειραιώς και Νεαπόλεως (1883)
* Ποίος ήτο ο φονεύς του αδελφού μου (1883)
* Αι συνέπειαι της παλαιάς ιστορίας (1884)
* Το μόνο της ζωής του ταξίδιον (1884)
* Πρωτομαγιά (1884)
* Διατί η μηλιά δεν έγινε μηλέα (1885)
* Ο τρομάρας
* Μοσκώβ-Σελήμ (1895)"

Λίγα λόγια για το Θέατρο Τέχνης (όπως αντλήθηκαν από το διαδίκτυο):
"Το ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ ιδρύθηκε το 1942 και έχει θέσει ως στόχους του την ανάδειξη και καθιέρωση νέων ελλήνων συγγραφέων, τη δημιουργία «Σχολής» με δικό της «ύφος» για την κατάκτηση της θεατρικής τέχνης, τη γνωριμία και συνεπώς την επικοινωνία του ελληνικού κοινού με τους μεγάλους ξένους κλασικούς και σύγχρονους συγγραφείς, την ερμηνεία του Αρχαίου Δράματος και, από τότε μέχρι σήμερα, υπηρετεί και πραγματώνει αδιάλειπτα τους αρχικούς στόχους του. Έχουμε να κάνουμε όχι απλά με ένα γεγονός αλλά με ένα ιστορικό γεγονός.

Τίτλος και πεμπτουσία του : ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ
Ιδρυτής του: ΚΑΡΟΛΟΣ ΚΟΥΝ
Στίγμα του: Θέατρο συνόλου, κοινής θεατρικής παιδείας, κοινών καλλιτεχνικών επιδιώξεων.

Παράλληλα με την ίδρυση του θεάτρου ο Κάρολος Κουν προχώρησε και στην ίδρυση της Δραματικής Σχολής του, η οποία λειτουργεί από το 1942, χωρίς διακοπή μέχρι σήμερα, προσφέροντας άξια στελέχη που υπηρετούν τη θεατρική παιδεία του τόπου μας.

Σήμερα το Θέατρο Τέχνης λειτουργεί στις δύο σκηνές: στο ιστορικό Υπόγειο, Πεσμαζόγλου 5 και στη Φρυνίχου 14,Πλάκα"


σημ: δυστυχώς το φωτογραφικό υλικό που αποτυπώνει σκηνές από την παράσταση δε μου ανήκει. Οι κανονισμοί του θεάτρου απαγόρευαν οποιαδήποτε φωτογραφία.. Ωστόσο μπόρεσα να βρω τις συγκεκριμένες που μάλλον θα ήταν πολύ καλύτερες από οποιεσδήποτε δικές μας...
Οι φωτογραφίες με κάποιους από τους μαθητές και τους καθηγητές αποτυπώνει το έξω χώρο πάνω από το θέατρο.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Τι λένε για το 2

"Όπως και να το κάνουμε, αν φέρουμε την σύγκριση σε ποδοσφαιρικά κριτήρια, αν το 1o Λύκειο αντιστοιχεί στην Ρεάλ Μαδρίτης, το 2ο Λύκειο είναι η Μπαρτσελόνα, με ότι κι αν σημαίνει ο σύλλογος αυτός για την Καταλονία, σε σχέση με την βασιλική Ρεάλ. Ήσασταν το Λύκειο του λαού κι αυτό, πώς να το κάνουμε, γοητεύει”.

Ρήση απόφοιτου του 1981 του 1ου Λυκείου

Το ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ μας

- Ένας ιστοχώρος για ένα διαρκή διάλογο -χωρίς επίλογο- από …μηδενικής βάσης. Ένας ιστοχώρο όπου, μαθητές και καθηγητές, δια-λογιζόμαστε, συλ-λογιζόμαστε, ανα-λογιζόμαστε. Ένας ιστοχώρος συνάντησης και ανταλλαγής απόψεων, ιδεών και προτάσεων, για ενημέρωση, πληροφόρηση, κατά της παρα-πληροφόρησης.
- Συν-διαλεγόμαστε, Συμ-μετέχουμε, Συν-εργαζόμαστε και αποκτούμε τη δυνατότητα και ικανότητα να οσφραινόμαστε …χρώματα, να γευόμαστε …χάδια, ν’ αφουγκραζόμαστε …αρώματα, να βλέπουμε …νοστιμιές, ν’ αγγίζουμε …ήχους.
- Γιατί, θεωρούμε πως χρήσιμον είναι να παρατηρεί κανείς τη λεπτομέρεια μέσα στην ολότητα, να ξεχωρίζει τη γοητεία μέσα στην ασχήμια, να προτιμά την ομορφιά από τη χρησιμότητα, τη χάρη από την αποτελεσματικότητα.
- Δρω γιατί Aντιδρώ, Μετέχω και Συμμετέχω είναι το σύνθημά μας.

'Ιτε παίδες. Γράφουμε, Ανα-γράφουμε, Συγ-γράφουμε και αποστέλλουμε το δικό μας κείμενο, στην ηλεκτρονική διεύθυνση: 2genlyklar@gmail.com, για δημοσίευση.