Παρασκευή, 29 Οκτωβρίου 2010

Το 2ο στο Αλ Τσαντίρι

Δείτε το βιντεάκι, απολαύστε το τραγούδι και ταυτόχρονα ψάξτε στο ακροατήριο να δείτε εσάς ή γνωστούς σας. Ναι, θα δείτε μαθητές του 2ου γενικού λυκείου Λάρισας και καθηγητές τους, όταν πριν από κάποια χρόνια (το 2007) επισκέφτηκαν την Αθήνα και παρακολούθησαν, μεταξύ άλλων, την συγκεκριμένη παράσταση στο Αλ Τσαντίρι. Ήταν εκείνη η Γ' τάξη που έκανε το ξεκίνημα και ακολούθησαν και άλλα σχολεία ή άλλες ομάδες στο Αλ Τσαντίρι. Ήταν εκείνη η Γ' τάξη που έδωσε και ένα αναμνηστικό δώρο στον παλιό ...συμμαθητή τους Λαζόπουλο -ήταν μαθητής του 2ου λυκείου Λάρισας και αποφοίτησε από αυτό- ένα αντίγραφο από το Μητρώο μαθητών με τις βαθμολογίες του καθόλη τη διάρκεια της φοίτησής του εκεί.

Το πρόχειρο πανό που έγραφε "2ο Λύκειο Λάρισας" και κρατούσαν οι μαθητές, έγινε με ένα σεντόνι που "δανείστηκαν" από το ξενοδοχείο που τους φιλοξενούσε και σπρέυ που αγοράστηκαν από μαγαζί εκεί στο Μεταξουργείο. Η βραδιά για τα παιδιά ήταν αξέχαστη και έμεινε ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη τους.





Αναμνηστική φωτογραφία με το Λάκη Λαζόπουλο, μετά το τέλος της παράστασης.



Διάφορες φωτογραφίες από τα παιδιά και την παράσταση




Σε ανταπόδωση της επίσκεψή μας στο ...Τσαντίρι του, ο Λ. Λαζόπουλος επισκέφθηκε και το σχολείο μας -το σχολείο του- συνομίλησε με μαθητές και καθηγητές, περιεργάστηκε τους χώρους του σχολείου του -μετά από πολλά πολλά χρόνια- και μοίρασε αυτόγραφα. Ευχαρίστησε δε τους πάντες για την αγάπη που του δείχνουν.

Μόλις έμαθαν για την άφιξή του, το προαύλιο του σχολείου μας γέμισε από μαθητές του γυμνασίου και των παρακείμενων δημοτικών σχολείων. Δεν ήσαν δε λίγοι εκείνοι που ζητούσαν επιμόνως αυτόγραφα. Το φωτοτυπικό δούλεψε και μοιράστηκαν αρκετά, όπως το παρακάτω.




Σε ανάμνηση της επίσκεψής του, ανέγραψε σε πίνακα του σχολείου μας το παρακάτω




Όλες οι φωτογραφίες βρίσκονται στο ηλεκτρονικό λεύκωμα του σχολείου, με ένα ...κλικ!

Τετάρτη, 27 Οκτωβρίου 2010

Από την επικαιρότητα: τα κατάφερε μέσα από το σχολείο και την ΠΔΣ

Το αντιγράφρω από την τοπική εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Βραβεύεται μαθήτρια που εισήχθη στο Πολυτεχνείο

Σήμερα Τετάρτη 27 Οκτωβρίου θα πραγματοποιηθεί στο Λύκειο Γόννων τελετή βράβευσης της Ευαγγελίας Αστερίου Τσιούρβα, η οποία εισήχθη στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών, με βαθμό 18.8 και χωρίς τη βοήθεια του «κλασικού» φροντιστηρίου, παρά μόνον κάνοντας χρήση της «περιφρονημένης» ενισχυτικής διδασκαλίας. Σημειωτέον ότι από το Λύκειο Γόννων τα τελευταία 15 χρόνια κανένα κορίτσι δεν είχε εισαχθεί σε πολυτεχνική σχολή! Το χρηματικό βραβείο, ύψους 1.600 ευρώ, είναι δωρεά της Δρ. Παρασκευής Μπάτρα, που κατάγεται από τους Γόννους και έχει περάσει εκεί τα μαθητικά της χρόνια.

Τι να γράψω τώρα. Μπράβο στην Ευαγγελία που τα κατάφερε μόνη της, που εμπιστεύτηκε τους καθηγητές της, που δεν πλήρωσε τα ...μαλιά της κεφαλής της για φροντιστήρια, που απέδειξε πως τα μεγάλα και οι "ανώνυμοι" μπορούν και να προσφέρουν αλλά και να πετυχαίνουν.

Τι να πω για την ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας που φέτος, εντελώς απροσδόκητα , αποφάσισε να καταργήσει τον μέχρι πέρσι περιφρονημένο θεσμό της Πρόσθετης Διδακτικής Στήριξης. Τι θα έκανε άραγε η Ευαγγελία αν φέτος ήταν στη γ΄τάξη και θα έδινε πανελλήνιες; Που θα σπαταλούσε το χρόνο της πηγαινοερχόμενη στη Λάρισα για φροντιστήρια.
Τι να πώ για τους γονείς της Ευαγγελίας; Που εμπιστεύτηκαν το σχολείο για τη βοήθεια και τελικά την επιτυχία της κόρης τους. Που δεν παρασύρθηκαν από τη μόδα και από την δήθεν υποχρέωση να προσφέρουν στο κορίτσι τους ...τα πάντα.

Τέλος, τι να πω για τους καθηγητές της στο σχολείο και στην ΠΔΣ. Τους αξίζουν τα συγχαρητήρια. Τέτοια ακούμε -ή θά 'πρεπε- οι υπόλοιποι και αναθαρρούμε. Ή ακόμη ακόμη τους ζηλεύουμε.

Μπράβο και εύγε σε όλους μα πρώτα και κύρια στην Ευαγγελία. Καλές σπουδές να έχεις, κορίτσι μου, καλή τύχη στη ζωή σου και είθε να γίνεις φωτεινό παράδειγμα και για τα άλλα παιδιά.

Παρασκευή, 22 Οκτωβρίου 2010

"Καληνύχτα Μαργαρίτα" με τα μάτια ενός θεατή

Καινούργιο στοιχείο στη φετινή παράσταση της θεατρικής ομάδας ήσαν οι αφηγηματικές …παρεμβάσεις από την …αρχιτεκτόνισσα-συντονίστρια- υπεύθυνη της θεατρικής ομάδας κα Βαλσαμοπούλου Κλαίρη, στη διάρκεια της παράστασης, η οποία προετοίμαζε το κοινό -στο περίπου- για το τι θα επακολουθούσε, αφήνοντας όμως την αίσθηση της αγωνίας στο θεατή να δει το αποτέλεσμα -το ...στόρυ. Υποθέτω πως θεωρήθηκαν αναγκαίες αυτές οι παρεμβάσεις, προκειμένου να μη μείνει ο θεατής μόνο με την αίσθηση της συγκίνησης, της αγανάκτησης λόγω της ξεφτισμένης ηθικής και του ξεπεσμού της οικογένειας -εν προκειμένω της οικογένειας Περδικάρη- του δήθεν πατριωτισμού συνάμα και του έρωτα αλλά να εντρυφήσει και στο πνεύμα της Αντίστασης, του ηρωισμού, της αυταπάρνησης για «μια ελπίδα στη ζωή».

Οι ηθοποιοί δεν έπαιξαν απλά τους ρόλους τους αλλά θαρρώ πως τους έζησαν κιόλας. Εξάλλου, τρία χρόνια αντάμα ως μέλη της θεατρικής ομάδας, «γνώρισαν» καλύτερα εαυτούς και αλλήλους. Οι διαξιφισμοί ανάμεσα στον «Περικλή» και την «Αντιγόνη» αλλά και με την «Κατερίνα» ήταν έντονοι αλλά κυρίως ζωηροί και ζωντανοί. Η νευρικότητα της «Κατερίνας» ήταν εμφανής και αποδόθηκε τέλεια, η αφέλεια αλλά και η απόγνωση του …σακάτη «Στέφανου» αποδόθηκε επίσης τέλεια από έναν μαθητή-ηθοποιό ο οποίος στον περσινό του ρόλο προσέφερε πηγαίο και άφθονο γέλιο. Η «Αντιγόνη» έπαιξε εκπληκτικά το ρόλο της ως μάνα της «Μαργαρίτας», αποδίδοντας με πραγματική ζωντάνια την ποικιλία των συναισθημάτων της, ξεκινώντας από τη χαρά της με την αποφοίτηση της κόρης της συνεχίζοντας επίσης με τον διορισμό της ως δασκάλας και τέλος όταν με σπαραγμούς την ικέτευε να «δώσει στους κατακτητές ένα όνομα για να σωθεί η ίδια». Η «Αγγελική» αλλά και η «Φωτεινή» που αποδόθηκαν από το ίδιο πρόσωπο -εξάλλου και στην περσινή παράσταση η ίδια μαθήτρια-ηθοποιός απέδωσε διπλούς ρόλους με μεγάλη επιτυχία- απέδωσαν με πολύ ζωντάνια την τραγική κατάσταση στην οποίαν βρέθηκαν τα κορίτσια εκείνης της περιόδου. Ο «επιστάτης» του σχολείου -παρ’ όλη τη μικρή συμμετοχή του- ήταν αυθεντικός, όπως επίσης και ο «θείος Βασίλης». Τέλος, ο κος «Δέρβης» ανταποκρίθηκε επιτυχώς στο ρόλο του …εκπροσώπου της εξουσίας
Ο «Ορέστης», απέδωσε πολύ καλά το ρόλο του νέου ο οποίος για αλλού ξεκίνησε με πολλές φιλοδοξίες -σπουδές στο εξωτερικό- αλλά αλλού βρέθηκε -στην Αντίσταση- από ιδεολογία όπου επέδειξε άκρατο επαγγελματισμό. Βασικό του μότο «σημασία έχει όταν φεύγει ένας, κάποιος άλλος να μένει πίσω». Ξεκίνησε το ρόλο του ως αντιστασιακού ελαφρώς αμήχανος, με τα χέρια στις τσέπες ή σταυρωμένα, αλλά στην πορεία διορθώθηκε και απέδωσε το ρολό του ερωτευμένου με την «Μαργαρίτα» πολύ γνήσια.

Αφήνω στο τέλος τους δύο πρωταγωνιστές∙τη «Μαργαρίτα» και τον «Περικλή». Απαιτητικός ο ρόλος της πρώτης. Ο φόβος με την καταπίεση αλλά και η αποφασιστικότητα της «Μαργαρίτας» από τη μια να μην απογοητεύσει την οικογένεια και από την άλλη να την απαρνηθεί προσχωρώντας, έστω από ένα τυχαίο γεγονός, στην Αντίσταση καθώς και η μοιραία κατάληξή της, αποδόθηκαν με πάθος και με επαγγελματική ωριμότητα καθώς η εναλλαγή των συναισθημάτων, με κατάληξη τον έρωτά της με τον «Ορέστη», απαιτούσαν αρκετά έμπειρο αλλά και …γυμνασμένο υποκριτικό ταλέντο. Έζησε το ρόλο από την αρχή μέχρι το τέλος. Κάτι ανάλογο συνέβη και με τον αρχηγό της οικογένειας Περδικάρη, τον «Περικλή». Ήταν αυθεντικός στο ρόλο του ως αρχηγού οικογενείας ως πάτερ φαμίλιας και του συνδέσμου με τους φορείς της εξουσίας, του ξεπεσμένου ηθικά αλλά και δήθεν πατριώτη. Είχε πάθος, όταν ...αγόρευε ήταν πειστικός, έβγαζε αυθορμητισμό, σε έκανε να τον …μισείς γι αυτά που έκανε ή δεν έκανε.

Αν κανείς ήθελε να βρει κάτι αρνητικό ή κάποιο μειονέκτημα στους μαθητές ηθοποιούς, ίσως θα δυσκολευόταν. Δίπλα σε επαγγελματίες με σχετική ευκολία θα έπαιζαν. Είχαν πάθος, είχαν πείσμα και όπως αναφέραμε και πιο πάνω, ζούσαν τους ρόλους. Οι καυγάδες και οι λογομαχίες φαινόντουσαν πειστικότατες. Οι διάλογοί τους ήταν έντονοι και ολοζώντανοι. Ακόμη και το χαστούκι της «Μαργαρίτας» στην «Αγγελική» ήταν -ή τουλάχιστον έτσι φάνηκε- αληθινό. Ένα μειονέκτημα ίσως ήταν η μεγάλη κινητικότητα στο πλατό. Συνεχώς υπήρχε μια κίνηση πάνω κάτω, ίσως περιττή. Φυσιολογική απόρροια του τρακ και της αμηχανίας.
Guest stars της παράστασης υπήρξαν οι μαθητές του 20ου Δημ. Σχολείου Λάρισας που τραγούδησαν ζωντανά σε κάποια στιγμή της παράστασης αλλά και όταν στο τέλος κατέθεσαν από μία μαργαρίτα δίπλα στο πεσμένο, από τα πυρά των κατακτητών, κορμί της «Μαργαρίτας».
Τα σκηνικά ήταν για επαγγελματική παράσταση. Η εικόνα του γραφείου της δασκάλας στο σχολείο πλήρης, άλλωστε η εποχή εκείνη δεν προσεφέρετο για πολυτέλειες, το δε εσωτερικό του σπιτιού της οικογένειας Περδικάρη, δεν είχε να ζηλέψει σε τίποτε από σκηνικά άλλων ερασιτεχνικών ή και επαγγελματικών θιάσων. Ακόμη και κελί φυλακής είχε το σκηνικό μέχρι και οδόφραγμα με συρματόπλεγμα.

Με λίγα λόγια, η θεατρική ομάδα του 2ου λυκείου Λάρισας, έγραψε για μια άλλη φορά ιστορία! Εύγε σε όλες και όλους. Καληνύχτα Μαργαρίτα, καληνύχτα σε όλους ντε!

ΥΓ. Στη συγκεκριμένη παράσταση υπήρξαν και παραλειπόμενα -τρίτο ημιχρονό- τα οποία θα αναφέρουμε εν καιρώ.

"Καληνύχτα Μαργαρίτα" ...απο-ΤΥΠΟ-ματα

Έγραψαν για τη θεατρική παράσταση




«Καληνύχτα Μαργαρίτα», από το 2ο Λύκειο Λάρισας.
By admin • October 24, 2010

all about arts

Γράφει ο συνεργάτης μας, Αργύρης Γιουρούκης.

Η θεατρική ομάδα των μαθητών του 2ου Λυκείου Λάρισας παρουσίασε την Τετάρτη, στις 9:00 μ.μ. στο Δημοτικό Ωδείο Λάρισας, το έργο του Γερ. Σταύρου «Καληνύχτα Μαργαρίτα», βασισμένο σε διήγημα του Δ. Χατζή. Η προετοιμασία της παράστασης ξεκίνησε μόλις τον Αύγουστο και ολοκληρώθηκε αρκετά γρήγορα τον Οκτώβριο....

Πέμπτη, 21 Οκτωβρίου 2010

"Καληνύχτα Μαργαρίτα" σε ....φωτογραφίες

Απολαύστε φωτογραφικά στιγμιότυπα από τη θεατρική παράσταση, χωρίς λόγια...


















































...οι πρωταγωνιστές της σκηνής...




















...και τα δίδυμα...















...quest stars...


Καληνύχτα Μαργαρίτα... και σε ευχαριστούμε!

ΥΓ. Οι φωτογραφίες από την παράσταση αλλά και από όλες τις εκδηλώσεις του σχολείου μας βρίσκονται στο ηλεκτρονικό μας Λεύκωμα και μπορείτε να τις δείτε ή να τις μεταφορτώσετε με ένα ...κλικ!.

Τι λένε για το 2

"Όπως και να το κάνουμε, αν φέρουμε την σύγκριση σε ποδοσφαιρικά κριτήρια, αν το 1o Λύκειο αντιστοιχεί στην Ρεάλ Μαδρίτης, το 2ο Λύκειο είναι η Μπαρτσελόνα, με ότι κι αν σημαίνει ο σύλλογος αυτός για την Καταλονία, σε σχέση με την βασιλική Ρεάλ. Ήσασταν το Λύκειο του λαού κι αυτό, πώς να το κάνουμε, γοητεύει”.

Ρήση απόφοιτου του 1981 του 1ου Λυκείου

Το ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ μας

- Ένας ιστοχώρος για ένα διαρκή διάλογο -χωρίς επίλογο- από …μηδενικής βάσης. Ένας ιστοχώρο όπου, μαθητές και καθηγητές, δια-λογιζόμαστε, συλ-λογιζόμαστε, ανα-λογιζόμαστε. Ένας ιστοχώρος συνάντησης και ανταλλαγής απόψεων, ιδεών και προτάσεων, για ενημέρωση, πληροφόρηση, κατά της παρα-πληροφόρησης.
- Συν-διαλεγόμαστε, Συμ-μετέχουμε, Συν-εργαζόμαστε και αποκτούμε τη δυνατότητα και ικανότητα να οσφραινόμαστε …χρώματα, να γευόμαστε …χάδια, ν’ αφουγκραζόμαστε …αρώματα, να βλέπουμε …νοστιμιές, ν’ αγγίζουμε …ήχους.
- Γιατί, θεωρούμε πως χρήσιμον είναι να παρατηρεί κανείς τη λεπτομέρεια μέσα στην ολότητα, να ξεχωρίζει τη γοητεία μέσα στην ασχήμια, να προτιμά την ομορφιά από τη χρησιμότητα, τη χάρη από την αποτελεσματικότητα.
- Δρω γιατί Aντιδρώ, Μετέχω και Συμμετέχω είναι το σύνθημά μας.

'Ιτε παίδες. Γράφουμε, Ανα-γράφουμε, Συγ-γράφουμε και αποστέλλουμε το δικό μας κείμενο, στην ηλεκτρονική διεύθυνση: 2genlyklar@gmail.com, για δημοσίευση.