Τρίτη, 19 Απριλίου 2011

Ενημέρωση της Β' για τις Στρατιωτικές Σχολές

Ένα από τα πολλά ηλεκτρονικά μηνύματα που είχαμε λάβει τον τελευταίο καιρό ήταν από την 110 ΠΜ (Πτέρυγα Μάχης) της Πολεμικής Αεροπορίας που εδρεύει στη λάρισα, κατά πόσο αν ενδιαφερόμαστε να έρθει κάποιος υπεύθυνος για να ενημερώσει τους μαθητές μας σχετικά με τις στρατιωτικές σχολές, την Πολεμική Αεροπορία. Φυσικά απάντησή μας ήταν θετική. Έτσι, την Πέμπτη 14 Απριλίου, συγκεντρώθηκαν οι μαθητές της Β' τάξης στο ισόγειο, στήθηκε υπολογιστής και βιντεοπροβολέας και άρχισε η ενημέρωση.
Ο ομιλητής, αξιωματικός και παλιός απόφοιτος του σχολείου μας, καθήλωσε τους μαθητές με την ομιλία-ενημέρωσή του, απάντησε σε ερωτήσεις τους και γενικά ...δημιούργησε κλίμα υπέρ των στρατιωτικών σχολών.










Το συμπέρασμα που προκύπτει από αυτές ενημερώσεις σε θέματα Επαγγελματικού Προσανατολισμού είναι πως οι "ζωντανές" ενημερώσεις από τους ίδιους τους επαγγελματίες, είναι πολύ καλύτερες απ' ό,τι από "ειδικούς" ή και "άσχετους". Περιμένουμε από τους μαθητές μας, από το 15μελές Συμβούλιο, να προτείνουν και άλλες τέτοιες ιδέες και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις. Η διεύθυνση του σχολείου είναι πάντα στη διάθεσή τους και θετική.

Κυριακή, 17 Απριλίου 2011

Το Εργαστήριο Χημείας λειτουργεί

Σε παλαιότερη ανάρτησή μας, αναφερθήκαμε σε αλλαγές, διαμόρφωση και οργάνωση χώρων του σχολείου μας. Σήμερα σας παρουσιάζουμε ολοκληρωμένη την εικόνα του Χημείου μας.

Κατ' αρχάς, διαμορφώθηκε ο χώρος με την επανατοποθέτηση των θρανίων και καρεκλών σε σειρά, έτσι ώστε να υπάρχει χώρος να κινείται κανείς ευκολότερα. Καταγράφηκαν τα αντιδραστήρια, τοποθετήθηκαν σε ντουλάπια, έγινε αρίθμηση (για να βρίσκονται εύκολα). Για όλ' αυτά φρόντισαν οι χημικοί του σχολείου μας κ. Ζιούλης Λεωνίδας με τον κ. Μάρη Ηλία.






Την ώρα της Χημείας, οι μαθητές μεταφέρονται στο εργαστήριο και το πείραμα αρχίζει.



Δημιουργείται ομάδα μαθητών οι οποιοι θα πραγματοποιήσουν το πείραμα, με τη βοήθεια του καθηγητή-συντονιστή



Ο καθηγητής-συντονιστής ελέγχει τις συνθήκες πειράματος, δίνει τις σχετικές οδηγίες και η ομάδα ξεκινάνε



Πολλές φορές το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό



Το πείραμα και τα αποτελέσματά του συζητιώνται...



...ερευνώνται και επαληθεύονται





Ακολουθεί συζήτηση



Λύνονται απορίες και το μάθημα ολοκληρώνεται





Παρασκευή, 15 Απριλίου 2011

Α' Φάση Πανελλήνιου Διαγωνισμού Βιολογίας

Αποτελέσματα Α’ Φάσης του ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΒΙΟΛΟΓΙΑΣ




Ο Διευθυντής και οι καθηγητές του 2ου Γενικού Λυκείου Λάρισας, συγχαίρουν το μαθητή της Β΄ Λυκείου Σκόρδο Αλέξανδρο του Εμμανουήλ, για την επιτυχία του στην Α΄ φάση του Πανελλήνιου Διαγωνισμού Βιολογίας 2011 και την πρόκρισή του για τη Β΄ φάση του διαγωνισμού που θα διεξαχθεί το 2012. Του εύχονται δε, χαρά, υγεία και προκοπή.

Τροπαιοθήκη 2ου Λυκείου

Ένα από τα χωλ του πρώτου ορόφου, αποφασίσαμε να το διαμορφώσουμε και να τοποθετήσουμε τα κύπελα, βραβεία και μετάλλια από σχολικά πρωταθλήματα καθώς και επαίνους και τιμητικές πλακέτες από συμμετοχές του σχολείου μας σε καλλιτεχνικούς Αγώνες.
Αγοράσαμε ξύλινη βιτρίνα, επισκευάσαμε την υπάρχουσα κορνίζα, οι γυμναστές ανέλαβαν το έργο και σας το παρουσιάζουμε. Προτιθέμεθα, στο διπλανό χώρο, να δημιουργήσουμε μουσειακή έκθεση παλιών συσκευών, εργαστηρίων φυσικής και χημείας και ότι άλλο ήθελε προκύψει.





Τετάρτη, 13 Απριλίου 2011

Χάρτινο το φεγγαράκι με ...κριτική και σχόλια

Λίγα λόγια για την όλη παράσταση, από θεατρολόγο-κριτικό τέχνης και θεάτρου, ο οποίος περνώντας έξω από το Δημοτικό Ωδείο Λάρισας, είδε φως, άκουσε φωνές και μπήκε μέσα.

Το σκηνικό ήταν …πλήρες. Τα παιδιά του 20ου Δημοτικού σχολείου γέμισαν το φόντο και τη σκηνή με την παρουσία τους αλλά και τις υπέροχες και γλυκές φωνούλες τους, υπό τη διεύθυνση του Κώστα Ταμβακά. Σίγουρα ο δάσκαλός τους, κάνει καλή δουλειά.




Η μουσική κάλυψη της παράστασης προήλθε από ζωντανή ορχήστρα -και αυτό κατατάσσεται στα +συν της παράστασης, καθότι εκεί που όλοι προτιμούν το …κατεψυγμένο, εδώ προτιμήθηκε το …φρέσκο. Ο νεαρός Βασίλης Καρβούνης έπαιξε φλάουτο, ο Κώστας Ζιούλης έπαιξε αυτό που ξέρει καλά να παίζει, το μπουζούκι του -γεια σου Κώστα με το μπουζούκι σου- και η Μαρία Τσιώτα συνόδευσε στο πιάνο, ενώ μικροί μαθητές του 20ου ΔΣ, συνόδευαν με άλλα μικρά όργανα. Υπήρξε και βοήθεια οπτικοακουστικών μέσων. Αυτό έγινε, φαντάζομαι, για να προβληθεί το ίδιο το έργο του Γκάτσου και η πολλαπλή συνεισφορά του στη στιχουργία για τραγούδια γνωστών συνθετών, όπως ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Σταύρος Ξαρχάκος και άλλοι (όπως Αθανασία, Της γής το χρυσάφι, Ρεμπέτικο, Αρχιπέλαγος, Πήρες το μεγάλο δρόμο, Πορνογραφία, Λαϊκή Αγορά, Η μικρή Ραλλού, Μια γλώσσα μια πατρίδα, Αν θυμηθείς τ' ονειρό μου κ.ά).



Το σκηνικό της …ταβέρνας με τα τραπεζάκια και το σύνολο των μαθητών-ηθοποιών-χορευτών να κάθονται σε παρέες, να τα …πίνουν και να διασκεδάζουν, ήταν έξυπνο. Από το να μπαινοβγαίνουν στα παρασκήνια και να δημιουργούνται …κενά αέρος, καλύτερα όλοι επί σκηνής να συμμετέχουν ακόμα και όταν δεν έχουν ρόλο, καλύτερα να υπάρχει ζωή και κινητικότητα επί της σκηνής παρά στο παρασκήνιο. Έδεσε πολύ ακόμα και με τα παιδιά-χορωδία του ΔΣ ως φόντο.



Το ζεϊμπέκικο με τον Κώστα Ζιούλη και Βασίλη Σαγρή (ή Βασίλη Σαγρή και Κώστα Ζιούλη, για να μην παρεξηγηθώ κιόλας), εξαιρετικά ωραίο, είχε …μαγκιά και ήταν ολίγον …αρκετά βαρύ και ασήκωτο. Ορισμένες από τις φιγούρες που έκαναν (υπό τη διδασκαλία του καθηγητή τους) …ενέπνεαν και απέπνεαν εποχές λαϊκού ρεπερτορίου που ….μ' ένα τσιγάρο σέρτικο κι ένα σκοπό ζεϊμπέκικο, να σ' ανταμώσω ξεκινώ



Ιδιαίτερη και εξαιρετική εντύπωση άφησαν οι μαθήτριες, Μαρία Χολέβα, χορεύοντας σε σύγχρονο χορό το «Χάρτινο το φεγγαράκι» και η Δερβένη Φανή, η οποία ακολούθησε με το «Καίγομαι» σε oriental ρυθμό. «Ποίηση εν κινήσει» χαρακτηρίζεται ο σύγχρονος χορός και είναι η αποθέωση της χορευτικής εκφραστικότητας. Oriental είναι ο κατ' εξοχήν χορός της ανατολής και παρότι φαινομενικά ο χορός της κοιλιάς είναι αρκετά ελεύθερος, στην πραγματικότητα διέπεται από αυστηρούς κανόνες, και ειναι εκτελεστικά ιδιαίτερα δύσκολος. Αυτό κατάφεραν απέδωσαν οι δύο μαθήτριες-χορέυτριες. Χόρεψαν στα ακροδάκτυλά τους, απελευθέρωσαν κίνηση και έκφραση, δημιούργησαν συναισθήματα πάνω σε στίχους του Γκάτσου. Διέκρινα σωματικό έλεγχο, ελαστικότητα και εκφραστική δύναμη... Τα δύο κορίτσια έδειξαν ότι …κατέχουν το άθλημα -εξάλλου ασχολούνται με το χορό- και θεωρώ πως δικαίως άξιζαν το χειροκρότημα που οι θεατές τους το παρείχαν απλόχερα, κουβαρνταλίδικα.




Όλη η ομάδα χόρεψε τα «Μάτια βουρκωμένα», τον «Κυκλαδίτικο» και τον «Τσάμικο» υπό τη διδασκαλία του Κ. Ζέρβα. Ακόμα και όταν κάποιοι έχαναν τα βήματα, δεν …κώλωναν, γιατί φάνηκε πως σ’ αυτή την ομάδα υπάρχουν και πηγαία ταλέντα.



Εξαιρετική η εμφάνιση της Βυρωνίας Τραγούδα ως τραγουδίστριας, η οποία άνοιξε την παράσταση με το τραγούδι "Είσαι ένα περιστέρι" και η οποία δεν είχε να ζηλέψει φτασμένες τραγουδίστριες. Είχε χάρη στις κινήσεις της και μπρίο.



Το play back με τη Μαριάννα Χρήστου ως άλλη …Αλίκη Βουγιουκλάκη με το κινηματογραφικό τραγούδι "Λευτέρη Λευτέρη", θάλεγα πως έκλεψε την παράσταση. Είχε τσαχπινιά, νάζι, δροσιά και χάρη. Η όλη παρουσίαση της ομάδας στο εν λόγω τραγούδι ήταν όμορφη και η αποθέωση έγινε τη στιγμή που η ομάδα «κατέβαζε» από τα χέρια της τη Μαριάννα. Επιτρέψτε μας να νομίζουμε πως εισέπραξε το μεγαλύτερο χειροκρότημα.




Αλλά και οι δραματοποιημένη απαγγελία της Βυρωνίας Τραγούδα και του Βασίλη Βαγρή στο "Έλα σε μένα", αλλά και της Αγγελικής Φλώρου και του Βασίλη Σφυρή "Στο Δεσποινάκι", ήταν εξαιρετική. Η επιλογή αυτή ήταν σαφώς καλύτερη από το να ακουστεί το τραγούδι ή απλά να τραγουδηθεί. Για το ταλέντο του Βασίλη Σφυρή έχω ξαναγράψει∙του πάει δε πολύ ο ρόλος του ..άντρα του πολλά βαρύ και του μάγκα, οι δε γκριμάτσες του είναι εντυπωσιακές. Στον ομαδικό χορό, καίτοι …έχασε τα βήματα - αν και πιστεύω πως λίγοι το πρόσεξαν- εν τούτοις δεν τα ‘χασε. Αυτό το παιδί …τόχει. Πολύ θα ήθελα να τον δω σε παράσταση να μιμείται χαρακτήρες, πρόσωπα υπαρκτά, να σατιρίζει πρόσωπα, να αντιγράφει πρόσωπα (Βασίλη, μην το πάρεις ....προσωπικά).



Οι απαγγελίες στίχων του Γκάτσου από τα υπόλοιπα παιδιά της ομάδας λειτούργησαν προσθετικά στην παράσταση καθώς, «ανάγκασαν» τον θεατή ν’ ακούσει το στίχο παρά τη μουσική. Στις απαγγελίες αυτές, όλοι οι συντελεστές συμμετείχαν με το μικρό ή το μεγαλύτερό τους ρόλο.

Όπως αναφερθήκαμε και πιο πάνω, η παράσταση εμπλουτίστηκε και με οπτικοακουστικό υλικό, το οποίο επιμελήθηκε η συντονίστρια Κ. Βαλσαμοπούλου, επεξεργάστηκε και παρουσίασε ο ειδικός των Special Effects κος κος nickpet (επί το λαϊκότερο, Νίκος Πέτρου). Παρουσιάστηκε ο Μάνος Χατζιδάκις να μιλά για τον Γκάτσο, ο Νίκος Ξυλούρης επίσης να τραγουδά Ξαρχάκο και αποσπάσματα από κινηματογραφικές ταινίες. (Τελικά, αυτό το παιδί των εφφέ -και όχι...εφφε-τζής- έχει πολλά ταλέντα!!!).

Άριστες εντυπώσεις άφησε η παράσταση σ' όλο τον κόσμο ο οποίος την παρακολούθησε, μαθητές, φίλοι, καθηγητές, γονείς. Η ευαρέσκεια αυτή εκφράστηκε και δια του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων, οι οποίοι πρόσφεραν ανθοδέσμες σ' όλους τους συντελεστές. Θα σκεφτεί κανείς, ίσως, μα είναι δυνατόν οι γονείς των μαθητών, που συμμετείχαν στην παράσταση, να εκφραζόντουσαν διαφορετικά; Η απάντηση είναι απλή: όταν κοινή είναι η πεποίθηση πως ήταν μία πρωτότυπη ιδέα που υλοποιήθηκε με άρτιο τρόπο από μη επαγγαλματίες και δη μαθητές, ε τότε αντιλαμβάνεται κανείς πως όλοι λένε αλήθεια! Εξάλλου, Τοπική εφημερίδα έγραψε σχετικά: "Μια εκπληκτική παράσταση με τραγούδι, χορό και θεατρικά δρώμενα παρουσίασε η θεατρική ομάδα του 2ου Λυκείου Λάρισας στην αίθουσα του Δημοτικού Ωδείου, τιμώντας έτσι την επέτειο των 100 χρόνων από τη γέννηση του ποιητή Νίκου Γκάτσου. Κάτω από τον γενικό τίτλο «Χάρτινο το φεγγαράκι», τα 14 μέλη της θεατρικής ομάδας του Λυκείου ξεδίπλωσαν το ταλέντο τους και με κέφι, μεράκι και συναίσθημα «αναβίωσαν» εικόνες και ακούσματα περασμένων εποχών, τότε που ο Γκάτσος και μεγάλοι συνθέτες άφηναν παρακαταθήκη τους στίχους και τις μουσικές τους στις μελλοντικές γενιές..."

Εν κατακλείδι

Ήταν μια εξαιρετική παράσταση, μια πρωτότυπη παρουσίαση του έργου ενός …αλήθεια, τι απ’ όλα είναι για τα ελληνικά γράμματα ο Νίκος Γκάτσος; Ποιητής, στιχουργός ή μεταφραστής. Αφού, με μία μόνο ποιητική σύνθεση στο ενεργητικό του, την περίφημη και αξεπέραστη «Αμοργό», θεωρείται ένας από τους κορυφαίους ποιητές μας. Με τρία ποιήματα στο ενεργητικό του μόνο. Με άπειρους στίχους τραγουδιών τα οποία μελοποίησαν μεγάλοι συνθέτες όπως, ο Θεοδωράκης, ο Χατζιδάκις, ο Ξαρχάκος, ο Μούτσης, ο Κηλαηδόνης και που τραγουδήθηκαν από δημοφιλείς καλλιτέχνες και έγιναν μεγάλες επιτυχίες. Αλλά και με σπουδαίο μεταφραστικό έργο, το οποίο δοκιμάστηκε επί σκηνής. Η θεατρική ομάδα του 2ου Γενικού Λυκείου Λάρισας, στην αποψινή βραδιά απήγγειλαν, δραματοποίησαν, τραγούδησαν, χόρεψαν και εν τέλει έδωσαν όλον τον εαυτό τους. Παιδιά, εκ βάθους καρδίας ...Χαίροισθε, Υγιαίνοιτε, Ευτυχοίτε, Έρρωσθε. Σας αξίζουν μύρια εύγε, όπως και στους καθηγητές-δασκάλους σας οι οποίοι σας συνέδραμαν.

Μεγάλος Απών, Μεγάλος Χαμένος αυτής της εκδήλωσης ήσαν οι μαθητές του 2ου Λυκείου. Αναρωτιέμαι αν η παράσταση αυτή ήταν εκδήλωση του σχολείου ή κάτι άλλο. Πώς γίνεται συμμαθητές των παιδιών που έλαβαν μέρος σ’ αυτήν, να αποφεύγουν, να αδιαφορούν, να σνομπάρουν το έργο των συμμαθητών τους; Δε φταίει που ήταν Σάββατο, δεν φταίει που ανακοινώθηκε η λήξη μαθημάτων και το πρόγραμμα των Πανελλαδικών, δεν φταίει που η παράσταση δεν έγινε πρωί καθημερινής για να «χαθούν» και κάποιες ώρες. Κάτι άλλο φταίει. Η μουσική και θεατρική παιδεία των μαθητών, ίσως, και αναρωτιέμαι αν το Νέο Σχολείο που σχεδίασαν και ονειρεύονται, θα ασχοληθεί ΚΑΙ με αυτά τα θέματα και θα τα αναδείξει. Το μάθημα Επιλογής θεατρολογία που επιλέγεται ΚΑΘΕ χρονιά από τους μαθητές της Α’ τάξης και που δημιουργείται ανάλογα με τις …πιστώσεις της Δευτεροβάθμιας Εκπ/σης, θα μπορούσε να λειτουργήσει προς αυτή την κατεύθυνση. Και η επιλογή παιδιών για τις παραστάσεις να γίνεται ΚΥΡΙΩΣ από τα τμήματα αυτά, να λειτουργεί ως κίνητρο για τους μαθητές. Γιατί, διαφορετικά, δημιουργείται μία ελιτ, αντιπάθειες, γκρίνιες, σνομπισμός και... (θου Κύριε φυλακήν τω στόματί μου).

Κλείνω τα σχόλια με καποιους στίχους του ποιητή, οι οποίοι κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι εξαιρετικοί. Είναι από το ποίημα "Αθανασία".

Tι ζητάς Αθανασία στο μπαλκόνι μου μπροστά
δε μου δίνεις σημασία κι η καρδιά μου πώς βαστά
Σ' αγαπήσανε στον κόσμο βασιλιάδες, ποιητές
κι ένα κλωναράκι δυόσμο δεν τούς χάρισες ποτές
Είσαι σκληρή σαν του θανάτου τη γροθιά

μα ήρθαν καιροί που σε πιστέψανε βαθιά

Κάθε γενιά δική της θέλει να γενείς

Ομορφονιά, που δεν σε κέρδισε κανείς




ΥΓ 1. Στίχοι του Γκάτσου οι οποίοι μελοποιήθηκαν και τραγουδήθηκαν βρίσκονται ΕΔΩ!!!
ΥΓ 2. Σύντομα θα κυκλοφορήσει και το βιντεο από την παράσταση. Αναζητήστε το από το σχολείο.

Κυριακή, 10 Απριλίου 2011

Χάρτινο το φεγγαράκι σε ...φωτογραφίες (ΔΙΟΡΘΩΜΕΝΟ)




Χάρτινο το φεγγαράκι
ψεύτικη ακρογιαλιά
αν με πίστευες λιγάκι
θα 'σαν όλα αληθινά…


..και όμως, η θεατρική ομάδα του 2ου Γενικού Λυκείου Λάρισας, τα κατάφερε έτσι ώστε όλα να βγουν αληθινά, σήμερα 7.15 μμ, Σάββατο 9 Απριλίου 2011, στο Ωδείο Λάρισας.

Οι παλιές …καραβάνες της θεατρικής ομάδας (Βυρωνία Τραγούδα, Χρήστος Τσικρίκας, Μαρία Φιτσοπούλου, Μαρία Τσιώτα, Κώστας Ζιούλης, Αγγελική Φλώρου, Μαριάννα Χρήστου, Θεόφιλος Τσιάλτας, όλες και όλοι μαθητές της Γ’ τάξης), μαζί με νεώτερες (Βασίλης Σφυρής, Βασίλης Σαγρής, Στέργιος Στεριούλας, μαθητές της Β’ τάξης), αλλά και νέα …φυντάνια (Εμμανουέλα Σολδάτου), συνοδευόμενοι από τη Μαρία Χολέβα και Φανή Δερβένη (της Γ’ και Β’ τάξης αντίστοιχα) στο σύγχρονο χορό, τους μουσικούς Μαρία Τσιώτα (της Γ’ τάξης, στο πιάνο), Κώστα Ζιούλη (της Γ’ τάξης, στο μπουζούκι) και Βασίλη Καρβούνη στο φλάουτο, τη χορωδία του 20ου Δημ. Σχολείου Λάρισας υπό τη διεύθυνση του Κώστα Ταμβακά, με τη συνδρομή του καθηγητή Φ.Α. Κώστα Ζέρβα (διδασκαλία χορών ομάδας), του καθηγητή Πληροφορικής Νίκου Πέτρου (στις βιντεοπροβολές) και τη διδασκαλία-επιμέλεια-παρουσίαση της καθηγήτριας Κλαίρης Βαλσαμοπούλου.
.

Σάββατο 9 Απριλίου 2011. Στα παρασκήνια έντονη η κινητικότητα από τις 4.30 μμ. Ντύσιμο, στήσιμο, πρόβες, δοκιμές, τελευταίες οδηγίες, γέλια, αστεία, πλακίτσες. Πάει 6.45 μμ, ελάχιστοι οι θεατές, οι συντονιστές ανησυχούν, όλοι αγωνιούν. Τα γέλια πάνε να κοπούν, κάποιοι όμως είναι αισιόδοξοι. 7.10 μμ σχεδόν γεμίζει το Ωδείο και η προσέλευση συνεχίζεται. 7.15 μμ ακούγεται ο τριπλός ήχος του κουδουνιού, μουσική ακούγεται και η συντονίστρια απαστράπτουσα εμφανίζεται …δυο κουβέντες να μας πει, να μας εξηγήσει για την έμπνευσή τους να παρουσιάσουν Νίκο Γκάτσο. Αντιγράφω τα λόγια της:

«Ήταν παράξενος αυτός ο χειμώνας. Οι ψίθυροι ακούγονταν από τις αρχές του φθινοπώρου: το 2011 θα είναι μια; Δύσκολη χρονιά. Κι΄όσο περνούσε ο καιρός οι φόβοι επαληθεύονταν, οικονομική κρίση, ανεργία, περικοπές μισθών, κατεβασμένα ρολά μαγαζιών, κατεβασμένα πρόσωπα, η κουβέντα στις παρέες αποκλειστικά γι αυτά. Οι πολιτικοί στο στόχαστρο, η πολιτική σε αμφισβήτηση, τα’ αυτιά στραμμένα στις αποφάσεις των δυτικών και το βλέμμα στης Δύσης όλο υποτίμηση κατά δω. Η Ελλάδα της φτώχειας, της αποσύνθεσης, των χαμένων ονείρων, του ζοφερού μέλλοντος. Οι ηλικιωμένοι απογοητευμένοι από την κατάληξη των κόπων και των αγώνων τους. Οι ώριμοι ανήσυχοι για τα παιδιά τους. Τα παιδιά απογυμνωμένα από ελπίδα και στόχου. Μια χώρα; Σε ομαδική μελαγχολία. Η είδηση περνά απαρατήρητη: 2011, 100 χρόνια από το θάνατο του Παπαδιαμάντη, 100 χρόνια από τη γέννησης του Οδυσσέα Ελύτη, του Στρατή Τσίρκα και Νίκου Γκάτσου.. Επιλέξαμε το Νίκο Γκάτσο και είπαμε, ναι θα τη γιορτάσουμε αυτή την επέτειο. Δε μπορεί ο τόπος αυτός που γέννησε τέτοιους ανθρώπους, να περιφέρεται με σκυμμένο κεφάλι στις συνεδριάσεις της Ε.Ε. Δεν μπορεί η χώρα της ποίησης, της Μουσικής, του Θεάτρου να μένει γυμνή από οράματα και ν’ ατενίζει το αύριο με άδειο βλέμμα. Αρκετά με τις ντροπές, , τα αυτομαστιγώματα, το απολογητικό ύφος σε ετέρους και εταίρους. Υπάρχει και μια άλλη Ελλάδα. Εκείνη που γεμίζει τις σελίδες του Ελύτη με το γαλάζιο του Αιγαίου της, τις παρτιτούρες του Χατζιδάκι με τις νότες τις ευαισθησίες της, τα τραγούδια του Γκάτσου με τα πάθη και τους καημούς της. Αυτή θέλουμε να ξαναθυμηθούμε απόψε και να καμαρώσουμε, αυτή να ξαναφτιάξουμε για τους νέους μας και να τους προτρέψουμε όπως ο τιμώμενος ποιητής ...κάνε τη ζωή δροσιά».

Και η μουσικοχορευτική-θεατρική παράσταση αρχίζει. Απολαύστε φωτογραφικά στιγμιότυπα, από τις πρόβες, από το παρασκήνιο πριν την παράσταση, από την παράσταση. Όλες οι φωτογραφίες βρίσκονται στο ηλεκτρονικό λεύκωμα του σχολείου (κλικ) για θέαση και για μεταφόρτωση από τους άμεσα ενδιαφερόμενους και μόνον.


Από τη φωτογράφιση και τις πρόβες







Από το παρασκήνιο





Οι μαθητές-ηθοποιοί-χορευτές-τραγουδιστές ...ποζάρουν




Η συντονίστρια επί σκηνής




Ο ...θίασος επί σκηνής-Η Βυρωνία Τραγούδα ...κηρύσσει την έναρξη




Χορός oriental και ..."Καίγομαι" με τη Φανή Δερβένη



Σύγχρονος χορός και "Χάρτινο το φεγγαράκι" με τη Μαρία Χολέβα



"Ζεϊμπέκικο" με τον Βασίλη Σαγρή και τον Κώστα Ζιούλη





Η Μαριάννα Χρήστου ως ...Αλίκη Βουγιουκλάκη τραγουδώντας το "Λευτέρη, Λευτέρη"



Η Βυρωνία Τραγούδα ...ανοίγει το πρόγραμμα με το "Είσαι ένα περιστέρι"



Βασίλης Σαγρής και Βυρωνία Τραγούδα σε δραματοποιημένη απαγγελία του "Έλα σε μένα"



Χορός από όλη την ομάδα



Η Μαρία Φιτσοπούλου αφηγείται και απαγγέλλει



Η Μαριάννα Χρήστου αφηγείται



Ο Χρήστος Τσικρικάς αφηγείται και απαγέλλει το "Ελλάδα, Ελλάδα", την "Ανακοίνωση -επί χούντας- για τα 72 απαγορευμένα τραγούδια", "Αμοργό", "Ο Γιάννης ο Φονιάς", "Η μικρή Ραλλού"



Ο Κώστας Ζιούλης αφηγείται



Η Μαρία Τσιώτα αφηγείται



Ο Βασίλης Σαγρής απαγγέλλει



Ο Βασίλης Στεργιούλας απαγγέλλει



Η Εμμανουέλλα Σολδάτου απαγγέλλει



Η Αγγελική Φλώρου με το Βασίλη Σφυρή σε δραματοποιημένη απαγγελία "Το Δεσποινάκι" και Η Αγγελική επίσης στο ""Προσευχή της παρθενου" σε αφήγηση από Β. Σφυρή και ατάκες από Χ. Τσικρικά και Θ. Τσιάλτα



Ο Βασίλης Σφυρής στην αφήγηση για το "Κυκλαδίτικο" και για το "Οι Ρήτορες'




Οι παρέες και οι ..φιγούρες



Ο Κώστας Ζιούλης στο μπουζούκι




Το φινάλε-Οι ανθοδέσμες-Το χειροκρότημα-Η χορωδία



Οι συντελεστές



Ο θίασος




Πικάντικα - Off the record - Τα σχόλια κατέγραψε κοριός
(μετά συγχωρήσεως και άνευ παραξηγήσεως)


Θεόφλιος: "κέρνα κανατά κρασί" - Βυρωνία "...η πιο καλή γκαρσόνα είμ εγώ"



Μαριάννα και ....δεν είμαι και πολύυυυ ωραία;



"μια φορά μου συμβαίνει στη ζωή, να μην το ...απαθανατίσω;"



οι ...ακέφαλοι (το ξέρω, το μυαλό πήγε στο πονηρό)



"κι ένα, και δυο και πάμε..."



χωρίς σχόλιο



"εγώ δυστυχώς δεν μπόρεσα να παρευρεθώ"



Χρήστος προς Κλαίρη: "εσείς καλέ πώς από 'δώ και τί ρόλο παίζετε;"



Ο μαέστρος ακονίζων τα δάκτυλα για μια σπάνια εκτέλεση στο πιάνο της Τρίτης Ασυμφωνίας του Beethoven σε ήχο πλάγιο τρίτο χαφ μέσο



"...αφού σας είπα ρε παιδιά, μ' αρέσει το κόκκινο, είμαι αναντάμ παπαντάμ γαύρος"



Ο ...τζουτζούκος, να χαρώ εγώ μαγουλάκια (Χριστίνα μην ακούς και μη βλέπεις)



Φυτά σε ...γλάστρα (και ...who is who?)



Άντε παιδιά κι ο ...Θεός(απαπαπα...), Γκάτσος ήθελα να πω, βοηθός



"Με δυο ποτηράκια θα τα καταφέρω στο χορό"



"Τι έγινε ρε παιδιά, ο μοναδικός θεατής είμαι;"



"Μαρία, άμα με δει η γυναίκα μουουουου, ποιος την ακούει"



Το ξυπόλητο τάγμα, το τρίο (χωρίς) καλτσόνε (και παπουτσόνε)



"Μα πώς δουλεύει αυτό το πράμα;"



"Κοίτα που πάνε να μου κλέψουν τη δόξα" (κουίζ: ποιος αν-έφη;)



"Δεν είμαστε σαν δίδυμες, σιαμαίες ένα πράμα;"



χωρίς σχόλιο






ΥΓ 1. Με πολλή περηφάνια μπορώ να δηλώσω πως ...ήμουν κι εγώ εκεί!!

ΥΓ 2. Ακολουθεί δεύτερη ανάρτηση με κριτική, σχόλια και παραλειπόμενα από θεατρολόγο-κριτικό του θεάτρου που ...τυχαία βρέθηκε στην παράσταση. Αναμείνατε στο ακουστικό!!!

Τι λένε για το 2

"Όπως και να το κάνουμε, αν φέρουμε την σύγκριση σε ποδοσφαιρικά κριτήρια, αν το 1o Λύκειο αντιστοιχεί στην Ρεάλ Μαδρίτης, το 2ο Λύκειο είναι η Μπαρτσελόνα, με ότι κι αν σημαίνει ο σύλλογος αυτός για την Καταλονία, σε σχέση με την βασιλική Ρεάλ. Ήσασταν το Λύκειο του λαού κι αυτό, πώς να το κάνουμε, γοητεύει”.

Ρήση απόφοιτου του 1981 του 1ου Λυκείου

Το ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ μας

- Ένας ιστοχώρος για ένα διαρκή διάλογο -χωρίς επίλογο- από …μηδενικής βάσης. Ένας ιστοχώρο όπου, μαθητές και καθηγητές, δια-λογιζόμαστε, συλ-λογιζόμαστε, ανα-λογιζόμαστε. Ένας ιστοχώρος συνάντησης και ανταλλαγής απόψεων, ιδεών και προτάσεων, για ενημέρωση, πληροφόρηση, κατά της παρα-πληροφόρησης.
- Συν-διαλεγόμαστε, Συμ-μετέχουμε, Συν-εργαζόμαστε και αποκτούμε τη δυνατότητα και ικανότητα να οσφραινόμαστε …χρώματα, να γευόμαστε …χάδια, ν’ αφουγκραζόμαστε …αρώματα, να βλέπουμε …νοστιμιές, ν’ αγγίζουμε …ήχους.
- Γιατί, θεωρούμε πως χρήσιμον είναι να παρατηρεί κανείς τη λεπτομέρεια μέσα στην ολότητα, να ξεχωρίζει τη γοητεία μέσα στην ασχήμια, να προτιμά την ομορφιά από τη χρησιμότητα, τη χάρη από την αποτελεσματικότητα.
- Δρω γιατί Aντιδρώ, Μετέχω και Συμμετέχω είναι το σύνθημά μας.

'Ιτε παίδες. Γράφουμε, Ανα-γράφουμε, Συγ-γράφουμε και αποστέλλουμε το δικό μας κείμενο, στην ηλεκτρονική διεύθυνση: 2genlyklar@gmail.com, για δημοσίευση.