Σάββατο, 24 Μαρτίου 2012

Εκπαιδευτική επίσκεψη μαθητών του σχολείου στο CERN-Μια μοναδική εμπειρία

Με μεγάααααλη καθυστέρηση -ποτέ δεν είν' αργά-, δημοσιεύουμε δύο κείμενα μαθητών μας οι οποίοι συμμετείχαν στην εκπαιδευτική επίσκεψη στο CERN, στα οποία περιγράφουν τις εμπειρίες τις οποίες έζησαν κατά το ταξίδια αλλά κυρίως στο μεγαλύτερο ερευνητικό κέντρο.


Πανταζόπουλος Δημοσθένης
Μαθητής Α’ τάξης

Φορτωμένη από εμπειρίες, δεκάδες εικόνες και παραστάσεις, η ομάδα μαθητών του 2ου Γενικού Λυκείου Λάρισας επέστρεψε στην πόλη μας, έπειτα από ένα ταξίδι που με πολύ προετοιμασία και υπομονή κατάφερε να πραγματοποιήσει στο CERN, στη Γενεύη.

Αναπολώντας κάθε στιγμή του μαγικού αυτού ταξιδιού, εύκολα καταλαβαίνουμε πως αποτέλεσε εμπειρία ζωής για όλους μας, καθώς μία ανάλογη εκδρομή θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί σε οποιαδήποτε στιγμή στο μέλλον, σε καμία περίπτωση όμως με τις σκέψεις και τα χαμόγελα που μοιράζει η συνύπαρξη μεταξύ των μαθητών.
Είναι κοινώς αποδεκτό, πως σε ένα ταξίδι δεν αξίζει μόνο ο προορισμός, μα και η διαδρομή. Φυσικά, όλοι οι μαθητές γνωρίζαμε πως η διαδρομή θα αποτελούσε άλλο ένα σημαντικό κεφάλαιο στο ταξίδι μας. Ένα κεφάλαιο που μας προσέφερε τόσα πολλά σε θέμα γνώσεων και εμπειριών μα και σε θέμα γνωριμιών, όχι μόνο με μαθητές άλλων σχολείων που συναντήσαμε πορευόμενοι, αλλά και με μαθητές του ίδιου μας του σχολείου, του οποίου το μέγεθος και το αυστηρό ωράριο δεν μας έδινε την ευκαιρία για μια ουσιαστική γνωριμία.
Το όνειρο του ταξιδιού λοιπόν, για του οποίου την πραγματοποίηση όλοι ανυπομονούσαμε, ξεκίνησε τα χαράματα της Τρίτης 10/01/2012 από την πόλη της Λάρισας. Ενθουσιασμένοι ξεκινήσαμε για την Ηγουμενίτσα δίχως να σταματήσουμε στιγμή να πλάθουμε με το μυαλό μας πιθανά σενάρια που ίσως να συνέβαιναν σε κάποια απρόοπτη στιγμή κατά τη διάρκεια της εκδρομής. Φτάνοντας στην Ηγουμενίτσα, όλοι μας χαρήκαμε μια βόλτα στην όμορφη αυτή πόλη όπου ο θαλασσινός αέρας μας δρόσισε και απομάκρυνε κάθε ίχνος ανασφάλειας και άγχους από την ψυχή μας, δίνοντας θέση στο συναίσθημα της αναζωογόνησης και της ανακούφισης..
Τελικά, η μεγάλη στιγμή έφτασε. Ατενίζοντας για πολύ ώρα το πλοίο, το οποίο νωχελικά κινούταν προς το μέρος μας, καθαρά πια, μπορούσαμε να δούμε το μέσο με το οποίο θα μεταβαίναμε στην ακριβοθώρητη ακτή της γειτονικής Ιταλίας.
Έπειτα από είκοσι τέσσερις ώρες ταξιδιού, η θέα του λιμανιού της Βενετίας αποτέλεσε για όλους μας μια εικόνα μαγική. Με δυσκολία μπορούσαμε να διανοηθούμε πως ένα τέτοιο αρχιτεκτονικό αριστούργημα, που σε λίγο θα μας υποδεχόταν, επέπλεε απέναντί μας.. Στη συνέχεια χαρήκαμε μια ολιγόλεπτη βόλτα με ένα βαπορέτο, το οποίο ταξιδεύοντας κοντά στους πλακόστρωτους δρόμους της πόλης, μας επέτρεπε να εξερευνήσουμε με το βλέμμα μας κάθε γωνιά και κάθε κανάλι που τη δροσίζει. Φυσικά, όλα φάνταζαν μαγικά στα μάτια μας. Όλα είχαν κάτι το ιδιαίτερο. Οι εκκλησίες έμοιαζαν με παλάτια, τα σπίτια με αρχοντικά, τα φιλιά που αντάλλασσαν τα ζευγαράκια στις γόνδολες …όλα σα σκηνή από ρομαντική ταινία. Έτσι, ο κάθε μαθητής έμοιαζε να καταπίνεται, να απορροφάται από τη Βενετσιάνικη ατμόσφαιρα, όπως ακριβώς η μεσαιωνική αρχιτεκτονική καταπινόταν - μα άφηνε το στίγμα της - από τη νεοκλασική ομορφιά των κτηρίων που μας περιτριγύριζαν. Έχοντας θαυμάσει για πολλή ώρα καθετί ξεχωριστό με αποκορύφωμα την πλατεία του Αγίου Μάρκου, η οποία σαν εικόνα ηχητική με τις φωνές και τα γέλια των συμμαθητών αποτυπώθηκε στη μνήμη μας, αποφασίσαμε ψυχολογικά προετοιμασμένοι να αποχαιρετήσουμε τη μοναδική αυτή πόλη της Βενετίας.
Μετά από μια τόσο μεγάλη εμπειρία, πήραμε το μακρύ και δύσκολο δρόμο για τη Γενεύη, καθώς η δίψα για νέες εμπειρίες δεν είχε ικανοποιηθεί και η άσβεστη φλόγα για το καινούργιο που τροφοδοτούνταν από την ανυπομονησία, λαμπίριζε στα μάτια μας.
Ακολουθώντας το πρόγραμμα, το βράδυ της ίδιας ημέρας διασχίσαμε τις επιβλητικές βουνοκορφές των Άλπεων, τις οποίες ο χειμώνας είχε ντύσει με το κατάλευκο σάλι του. Μετά από αρκετή ώρα, και ενώ η κούραση σαρκαστικά καθόταν στα βλέφαρα μας φτάσαμε στο CERN όπου ένας συμπαθέστατος Έλληνας καθηγητής μας υποδέχθηκε και μας βοήθησε παρά το προχωρημένο της ώρας να τακτοποιηθούμε στα δωμάτιά μας.
Την επόμενη μέρα το πρωί λάβαμε πρωινό και παρακολουθήσαμε ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα στο αμφιθέατρο του CERN σχετικά με τη δράση του, την ιστορική του εξέλιξη και την κοινωνική του προσφορά. Μετά την ενημέρωση μας, περιηγηθήκαμε στην κοινότητα του CERN και ακολουθήσαμε το πρόγραμμα το οποίο περιελάμβανε επίσκεψη στο χώρο του Glob. Πρόκειται για μια υπερμεγέθη σφαίρα, κούφια στο εσωτερικό, μέσα στην οποία μας προβλήθηκε ταινία που παρουσίασε ένα υποθετικό μοντέλο της δημιουργίας του σύμπαντος, ύστερα από τη ‘μεγάλη έκρηξη’ ευρέως γνωστή ως Big Bang.
Το απόγευμα της ίδιας μέρας, είχαμε την τύχη να παρακολουθήσουμε μια διάλεξη από τον καταξιωμένο καθηγητή και ερευνητή του CERN κ. Μιχάλη Κορατζίνο, ο οποίος εργάζεται πάνω στο πείραμα ‘ATLAS’ και με την ομάδα του «ψάχνει» το σωματίδιο του Higgs. Ο ίδιος απάντησε σε ερωτήσεις που μας ταλαιπωρούσαν και αποσαφήνισε έννοιες της φυσικής των οποίων η γνώση κρινόταν απαραίτητη για την καλύτερη εμπέδωση των πειραμάτων που λάμβαναν χώρα εκεί. Αξίζει πάντως να σημειωθεί πως η ομιλία με ένα τόσο σπουδαίο άνθρωπο, αποτέλεσε εμπειρία ζωής για όλους μας, καθώς ο συγκεκριμένος πορεύεται προς το Νόμπελ και ίσως μια μέρα το όνομά του αναγράφεται στα σχολικά βιβλία φυσικής.
Αργότερα, και αφού ο ήλιος είχε βυθιστεί ανάμεσα στις χιονισμένες κορυφές των Άλπεων, πραγματοποιήθηκε η άφιξη μας στη Γενεύη, μια πόλη γραφική, η οποία αν και μικρή μέχρι τόσα μυστικά να μεταδόσει. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Την εντυπωσιακή αρχιτεκτονική, η οποία αποτέλεσε καθρέφτη της οικονομικής άνθισης της πόλης στο παρελθόν; Τα καλλιτεχνικά αριστουργήματα που κοσμούσαν κάθε γωνιά της πόλης; Το κτήριο του ΟΗΕ; Ομορφιά σε κάθε γωνιά. Τέλος, αφού χάρη στην ξεναγό μας, η οποία έδινε ζωντάνια στις εικόνες που περνούσαν μπροστά απ’ τα μάτια μας, γνωρίσαμε την ιστορία της πόλης, διανυκτερεύσαμε στο CERN. Τα συναισθήματα ήταν πολλά και ανάμεικτα. Κανένα όμως δεν είχε τη δύναμη από την ψυχή να κινήσει τα χαρακτηριστικά του προσώπου μας, καθώς η κούραση για άλλη μια φορά έκλεινε προκλητικά τα μάτια μας.
Την άλλη ημέρα, αφού παρακολουθήσαμε μια πολύ ενδιαφέρουσα ενημέρωση για το μικρόκοσμο του CERN από διάφορους ερευνητές, ξεκινήσαμε με αναπτερωμένο το ηθικό για την πόλη της Λουκέρνης.
Για να περιγράψει κανείς τη Λουκερνη χρειάζεται πολύ προσπάθεια. Και αυτό γιατί λίγες είναι οι λέξεις που μπορούν να περιγράψουν την τόσο γραφική ομορφιά της. Με τα αρχοντικά, τους μεσαιωνικούς ρυθμούς, τους παλιούς δρόμους, τις παλαιότερες γέφυρες, σίγουρα η Λόυκερνη αποτελεί μία από τις ωραιότερες πόλεις της Ευρώπης. Τέλος, δεν μπορώ να παραλείψω τη γλυκιά εμπειρία της ελβετικής σοκολάτας, την οποία όλοι γευτήκαμε.
Με βαριά καρδιά αποχαιρετήσαμε τη Λουκερνη και κατευθυνόμενοι προς την Ιταλία, συγκεκριμένα στο Βαρέζε, βλέπαμε τις σιλουέτες των πύργων και των καμπαναριών της πόλης να χάνονται μέσα στην ομίχλη…
Αργά το βραδύ, και μετά από ένα πολύ μακρύ και δύσκολο δρόμο, φτάσαμε τελικά στην πόλη του Βαρέζε, την οποία δυστυχώς δεν προλάβαμε να γνωρίσουμε καθώς η νύχτα είχε σκεπάσει με το μαύρο πέπλο της. Μετά τη διανυκτέρευσή μας σε ξενοδοχείο της πόλης, ξεκινήσαμε για το λιμάνι της Ancona, στο οποίο το πλοίο μας γνωρίζαμε πως μας περιμένει. Με την άφιξή μας στο λιμάνι, αντικρίσαμε το πλοίο να στέκει υπομονετικά περιμένοντας όλα τα οχήματα να εισχωρήσουν στο εσωτερικό του και τους επιβάτες να απολαύσουν τις πολυτέλειές του.
Έπειτα από ένα δεκαεξάωρο περίπου, και με τις εμπειρίες και τις αναμνήσεις να θολώνουν το μυαλό μας, διακρίναμε το λιμάνι της Ηγουμενίτσας, στο οποίο μετά από όχι πολύ ώρα βρισκόμασταν οδικώς.
Καθώς λοιπόν ανάμεικτα συναισθήματα στροβιλίζονταν στο μυαλό μας και ο πρωινός ήλιος ξεγλιστρούσε κάτω απ’ τα βλέφαρά μας, ξέραμε πως η τελευταία πράξη του έργου φτάνει στο φινάλε. Είχαμε όλοι συνεπώς συνειδητοποιήσει πως το ταξίδι που αποτυπώθηκε στο μυαλό μας και που χάραξε εικόνες και ανεξίτηλα ηχοχρώματα στις σκέψεις μας, έφτανε σιγά-σιγά στο τέλος του.


Αντώνιος Γλούμπας
Μαθητής Γ’ θετικής κατ/νσης

Ενα όνειρο ζωής πολλών μαθητών και καθηγητών του σχολείου μας πραγματοποιήθηκε.

''Η καλά οργανωμένη εκδρομή του σχολείου μας (2ου ΓΕΛ Λάρισας) έδωσε την ευκαιρία να επισκεφθούμε χώρους του Ευρωπαικού Κέντρου Πυρηνικών Ερευνών (CERN) και να έρθουμε σε επαφή με κορυφαίους επιστήμονες στο χώρο της έρευνας και της τεχνολογίας.
Κατά την παραμονή μας στο ερευνητικό κέντρο παρακολουθήσαμε παρουσιάσεις σχετικά με τις τελευταίες εξελίξεις στο χώρο της σωματιδιακής φυσικής και της φυσικής υψηλών ενεργειών (microcosm, globe) ενώ υπό την καθοδήγηση Ελλήνων ερευνητών, καθηγητών και τεχνικων γνωρίσαμε τον τρόπο με τον οποίο διεξάγονται τα μεγαλύτερα πειράματα του CERN (LHCb, CMS, ATLAS, ALICE) και την κατεύθυνση προς την οποία έχει προσανατολιστεί η σύγχρονη φυσική έρευνα.''
Η ομάδα μαθητών και καθηγητών του 2ου ΓΕΛ Λάρισας φιλοξενήθηκε στους ίδιους ξενώνες του ερευνητικού κέντρου στους οποίους διαμένουν οι ερευνητές που εργάζονται στο CERN.
Η διαμονή περιλάμβανε γεύματα σε ένα από τα εστιατόρια του ερευνητικού κέντρου όπου μαθητές και καθηγητές είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν με κορυφαίους επιστήμονες για θέματα ευρύτερου ενδιαφέροντος και να γνωρίσουν μέσα σε ένα φιλικό κλίμα διακεκριμένες προσωπικότητες της επιστήμης από όλο τον κόσμο.
Σύμφωνα με την άποψη όλων των μαθητών που συμμετείχαν, η επίσκεψη στο CERN αποτέλεσε μια αξέχαστη εμπειρία και πολλοί ήταν αυτοί που έδειξαν περαιτέρω ενδιαφέρον για την φυσική επιστήμη.

Γενικές πληροφορίες για το ερευνητικό κέντρο

To CERN (πλήρης τίτλος: Organisation Européenne pour la Recherche Nucléaire «Ευρωπαϊκός Οργανισμός Πυρηνικών Ερευνών»), διατηρώντας τη σύντμηση (ακρωνύμιο) της αρχικής ονομασίας του Conseil Européenne pour la Recherche Nucléaire, είναι το μεγαλύτερο σε έκταση (πειραματικό) κέντρο πυρηνικών ερευνών και ειδικότερα επί της σωματιδιακής φυσικής στον κόσμο. Βρίσκεται δυτικά της Γενεύης, στα σύνορα Ελβετίας και Γαλλίας. Ιδρύθηκε το 1954 από δώδεκα ευρωπαϊκές χώρες και σήμερα αριθμεί 20 κράτη-μέλη, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, η οποία είναι και ιδρυτικό μέλος
Η κύρια λειτουργία του αφορά την παροχή επιταχυντών σωματιδίων και άλλων υλικοτεχνικών υποδομών που χρειάζονται για την πειραματική έρευνα στο πεδίο της φυσικής υψηλών ενεργειών. Στο CERN λειτουργούν επομένως πολλοί επιταχυντές, ένας εκ των οποίων είναι ο LHC (Μέγας Επιταχυντής Ανδρονίων), ο οποίος αναπτύσσεται σε υπόγεια κυκλική σήραγγα 27 χιλιομέτρων που επιτρέπει στα πρωτόνια να επιταχύνονται σε πολύ υψηλές ενέργειες.
Όπως αποδείχθηκε στην πράξη, όμως, οι ερευνητές του CERN δεν περιορίζονται αυστηρά στον τομέα της Ατομικής και Πυρηνικής Φυσικής: Στο CERN εργαζόταν, ως έκτακτος ερευνητής, ο Τιμ Μπέρνερς Λι (Tim Berners-Lee), ο επινοητής του Παγκόσμιου Ιστού, της δημοφιλέστερης, σήμερα, υπηρεσίας του Διαδικτύου
Το CERN απασχολεί σήμερα περίπου 3.000 μόνιμους εργαζόμενους, ενώ περίπου 6.500 επιστήμονες και μηχανικοί (που αντιπροσωπεύουν 500 πανεπιστήμια και 80 διαφορετικές εθνικότητες), περίπου το μισό της κοινότητας της σωματιδιακής φυσικής στον κόσμο, δουλεύουν σε πειράματα που οργανώνονται από το CERN


Φωτογραφικά στιγμιότυπα από το ταξίδι και την επίσκεψη




Φωτογραφίες από το εσωτερικό του ερευνητικού Κέντρου


2 σχόλια:

Ειρήνη είπε...

επιτελους η πολυποθητη αναρτηση!!
πωω.. τι να πεις τώρα;
εμπειρίες ζωής!!!

Ειρήνη είπε...

υγ: ρε παιδιά ποιος ειναι ο φωτογράφος; Είναι τυχαίο που τον κύριο Δ.Ι τον έχει "κόψει" σε 2 φώτο; αχαχαχαχα

Τι λένε για το 2

"Όπως και να το κάνουμε, αν φέρουμε την σύγκριση σε ποδοσφαιρικά κριτήρια, αν το 1o Λύκειο αντιστοιχεί στην Ρεάλ Μαδρίτης, το 2ο Λύκειο είναι η Μπαρτσελόνα, με ότι κι αν σημαίνει ο σύλλογος αυτός για την Καταλονία, σε σχέση με την βασιλική Ρεάλ. Ήσασταν το Λύκειο του λαού κι αυτό, πώς να το κάνουμε, γοητεύει”.

Ρήση απόφοιτου του 1981 του 1ου Λυκείου

Το ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ μας

- Ένας ιστοχώρος για ένα διαρκή διάλογο -χωρίς επίλογο- από …μηδενικής βάσης. Ένας ιστοχώρο όπου, μαθητές και καθηγητές, δια-λογιζόμαστε, συλ-λογιζόμαστε, ανα-λογιζόμαστε. Ένας ιστοχώρος συνάντησης και ανταλλαγής απόψεων, ιδεών και προτάσεων, για ενημέρωση, πληροφόρηση, κατά της παρα-πληροφόρησης.
- Συν-διαλεγόμαστε, Συμ-μετέχουμε, Συν-εργαζόμαστε και αποκτούμε τη δυνατότητα και ικανότητα να οσφραινόμαστε …χρώματα, να γευόμαστε …χάδια, ν’ αφουγκραζόμαστε …αρώματα, να βλέπουμε …νοστιμιές, ν’ αγγίζουμε …ήχους.
- Γιατί, θεωρούμε πως χρήσιμον είναι να παρατηρεί κανείς τη λεπτομέρεια μέσα στην ολότητα, να ξεχωρίζει τη γοητεία μέσα στην ασχήμια, να προτιμά την ομορφιά από τη χρησιμότητα, τη χάρη από την αποτελεσματικότητα.
- Δρω γιατί Aντιδρώ, Μετέχω και Συμμετέχω είναι το σύνθημά μας.

'Ιτε παίδες. Γράφουμε, Ανα-γράφουμε, Συγ-γράφουμε και αποστέλλουμε το δικό μας κείμενο, στην ηλεκτρονική διεύθυνση: 2genlyklar@gmail.com, για δημοσίευση.